reNkli düNya'm

kemanların eşlik ettiği tiz bir şarkıya akıyor ruhum,, gece üstüme çökmüş vakit geç,, deniz buz kesmiş. senden uzak yapayalnız bir mahkumiyet bu tanımı karışık anlamı boş... gidşim zaman zaman hani gidişim bazen de an be an ya bıraktım herşeyi ellerimden puslu dilek ağaçlarına seni bağlamadan kendimden vazgeçip seni yaşamadan bıraktım herşeyi,, şimdi yaprakların düşüşüne aldırmadan yürüyorum sonbaharın üzerine en güzel saatlerinde. hafiften bir rüzgar seni savuruyor yüzüme kokunu... anlıyorum... meğer ben bir hayalet,,i sevmişim...