23 Nisan 2009 Perşembe
ya dışındasındır çemberin ya da ...
Aslında bu son dediğim her günde yine ve yeniden nice şeyler başlıyor, senden doğuyor senden batıyor güneş... ve gökyüzündeki her yıldızdan sana dilekler diliyor gözlerim kurduğum her hayal bir yıldıza denk,,,''mell''
en çok balkonun köşesinden gözüken ve kendi ışığından kendi rahatsız olacak kadar parlayan ''demirkazık''ı ya da namıdiğer kutup yıldızını kendime dünya seçtim... merkezi yok dünyamın... ama merkezi aramak uğruna hiçbir şey yapmıyorum bazen sadece kendi sınırına dahil olmak yetiyor insana . benim bu yetmelerim her ne kadar bazen'' den biraz yıllar kadar fazla olsada hala merkez durumlarına çok uzağım ,, Denizleri derinleri içeli çok oldu, gökyüzünü bu denli seveliyse yıllar yıllar yıllar oldu.... deniz yıldızıydı denizde mutluluğum, kutup yıldızıydı gökte huzurum... bulutlu günlerde huzursuzum, dalgalı denizlerde yorgunum....
binlerce cümle var aklımda ama kuramayacak kadar birikti herşey , herşeyde benler gizledim sessiz cümlelerime... Sesimi duyamayacak kadar sessiz konuştuğumda oldu, kendi sesimden rahatsız olduğumda ... Ama herşeye rağmen sevdim kendimi. bu günde bile ayakta durabildim onlarsız bile dimdik kalabildim etrafımdaki çukurlara rağmen.... hayatı içtim bu kez .... hayatla oynadım oyunlarımı. anladım ki herkes sadece kendi içinde gerçek...ve herkesin acısı kendine dert... ''alışmak gerekirmiş kendi yaramızı kendimiz sarmaya'' alıştım... Kan tuttu kimi zaman paramparça oldu hayat.... adımlarımla birlikte zamanda durdu geçmek bilmedi. ....
dönüp bakıyorum da onca zamanda boşluktan hayali adamlar seçmişim yine kendime ... olmadığı gibi sevdiğim adamların koleksiyonunu yapmışım içimde ... ama birinin gülüşüne hala vurgunum'' yalanda olsa o sadece bi yansıma da olsa onun gülüşünü sevdim... Ama dedim ya herşey boşluktan ....
boşluğun sonuna gelmek üzereyim. Zorlu yol bitmekte... belki daha zoru vardır önümde bilinmez ... nitekim elimde deniz yıldızı saçlarımda kutup yıldızı.... huzurluyum ... evime mutluluğun kokusu geri geldi!!!
en çok balkonun köşesinden gözüken ve kendi ışığından kendi rahatsız olacak kadar parlayan ''demirkazık''ı ya da namıdiğer kutup yıldızını kendime dünya seçtim... merkezi yok dünyamın... ama merkezi aramak uğruna hiçbir şey yapmıyorum bazen sadece kendi sınırına dahil olmak yetiyor insana . benim bu yetmelerim her ne kadar bazen'' den biraz yıllar kadar fazla olsada hala merkez durumlarına çok uzağım ,, Denizleri derinleri içeli çok oldu, gökyüzünü bu denli seveliyse yıllar yıllar yıllar oldu.... deniz yıldızıydı denizde mutluluğum, kutup yıldızıydı gökte huzurum... bulutlu günlerde huzursuzum, dalgalı denizlerde yorgunum....
binlerce cümle var aklımda ama kuramayacak kadar birikti herşey , herşeyde benler gizledim sessiz cümlelerime... Sesimi duyamayacak kadar sessiz konuştuğumda oldu, kendi sesimden rahatsız olduğumda ... Ama herşeye rağmen sevdim kendimi. bu günde bile ayakta durabildim onlarsız bile dimdik kalabildim etrafımdaki çukurlara rağmen.... hayatı içtim bu kez .... hayatla oynadım oyunlarımı. anladım ki herkes sadece kendi içinde gerçek...ve herkesin acısı kendine dert... ''alışmak gerekirmiş kendi yaramızı kendimiz sarmaya'' alıştım... Kan tuttu kimi zaman paramparça oldu hayat.... adımlarımla birlikte zamanda durdu geçmek bilmedi. ....
dönüp bakıyorum da onca zamanda boşluktan hayali adamlar seçmişim yine kendime ... olmadığı gibi sevdiğim adamların koleksiyonunu yapmışım içimde ... ama birinin gülüşüne hala vurgunum'' yalanda olsa o sadece bi yansıma da olsa onun gülüşünü sevdim... Ama dedim ya herşey boşluktan ....
boşluğun sonuna gelmek üzereyim. Zorlu yol bitmekte... belki daha zoru vardır önümde bilinmez ... nitekim elimde deniz yıldızı saçlarımda kutup yıldızı.... huzurluyum ... evime mutluluğun kokusu geri geldi!!!
0 yorum:
Yorum Gönder
