7 Mart 2010 Pazar

kanayan deniz kabuğunun çığlığı

duygusal bir deniz kabuğuydum ben ,,
ne karada yaşamı seçtim ne de denizde ,,
ne havaya ait oldum
ne de suya ,,
ayakların altında ezildim kimi zaman ,,
kimi zamanda ayaklarını kanatan bendim ,,
ince bir yoldan sızardı kan ,,
o incecik yolun gelişine vurulurdu sevda denen hastalık ,,
ve ben hep yalnızlıktan arta kalan leş sinekleriyle mutlu olurdum ,,
köpeklerin dostluğuydu içimdeki uğultu ,,
leş başında bitti,,
Gönderen gülümse ^mell^ zaman: 15:12 |  

0 yorum:

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)